بچه ها من رفتم که دیگه واسه کنکور بخونم پس فعلاْ بای تا بعد از کنکور سال ۸۷
اینم آخرین مطلبه که به یاد تنها امید زندگیم ( مریم ) می نویسم
I Love You My Maryam
شاخه ي تكيده گل اركيده
با چشم هاي خسته لب هاي بسته غم تو چشمام آروم نشسته شكوفه ي شادي از هم گسسته
آشناي درده خورشيدش سرده تو قلب سردش غم لونه كرده مهتاب عمرش در پشت پرده هر ماه سالش پاييز سرده
دستاي ظريفش تو دست مادر پيكر نحيفش چون گل پرپر از محنت و درد آروم نداره
سايه سياهي رو بخت شومش اركيده تنهاست زير هجومش طوفان درد پايون نداره .
GoodBye & GoodLuck
+ نوشته شده توسط لیلا و پیام در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386 و ساعت
2:21 بعد از ظهر |
